ห่างหายไปพอสมควร

นี่ก็ใกล้จะฝึกงานเสร็จแล้ว

ขอคั่นด้วยการพิมพ์อะไรที่ประทับใจบ้างดีกว่า

เคยมีหนังสือ  ละคร  คำพูด  ประโยคที่ประทับใจกันบ้างรึเปล่าคะ?

เมื่อ 4 ปีที่แล้ว  เราได้ดูละครเรือนไม้สีเบจ 

พี่อาร์ม กับ น้องมุก  ที่นำแสดงโดยแอนดริว และ เชอรี่

ภาพในตอนนั้น จำได้ว่าประทับใจหลายๆอย่าง

ทั้งประโยคเด็ด  นักแสดง (ชอบเชอรี่เป็นทุนเดิม)  ทุกอย่างมันดูลงตัวจัง

เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา  เราอ่านนวนิยายเรือนไม้สีเบจ

เป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การเก็บไว้ ในความคิดของเรา  (แต่ก็ยังไม่ซื้อมาเก็บซักที)

มันมีครบทุกรสชาติ  ไม่ใช่นิยายเพ้อฝัน

มันนำข้อคิด  หรือสิ่งดีๆจากเรื่องมาใช้ได้จริงๆ

ตอนอ่านในรูปแบบนวนิยาย   ภาพของละครเลือนลางไปมากเหมือนกัน

ต้องมานึกถึงตอนที่เป็นละคร  เพื่อง่ายแก่การจินตนาการ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา  ดูละครเรื่องนี้อีกครั้ง จาก youtube.com

ก็รู้สึกว่ามันทำให้ภาพที่เราจินตนาการจากนิยายชัดเจนขึ้น

มีหลายประโยค  ที่มันใช่ !! มันโดน !!  และคงตรงกับใครหลายๆคน

เราก็เลยอยากเก็บความประทับใจ ไว้ในที่แห่งนี้

และเราอยากแบ่งปันความประทับใจให้กับทุกท่านที่เข้ามาเยือน

พี่อาร์ม

น้องมุก

สำหรับผม...บ้านเก่าๆหลังนี้  มันก็เหมือนกับที่ๆผมใช้บังแดด  บังฝน  ใช้นอนเล่น  ใช้หายใจ

ใช้ทำทุกอย่าง  ผมตามสบายได้เลยตั้งแต่เกิด  และผมก็ไม่มีทางรู้สึกอย่างนี้ได้

ถ้าผมต้องไปอาศัยคนอื่นอยู่  ถึงแม้ว่ามันจะเป็นปราสาทหลังใหญ่ก็เถอะ

บริเวณบ้านก็เหมือนกับเงาในกระจกของคืนวันเก่าๆ

ความรักมันก็เหมือนเชื้อหวัด  ถ้าได้รับเชื้อแล้วก็ต้องเป็น  แล้วค่อยไปรักษาให้หายทีหลัง

แต่ถ้าจะให้ไม่เป็นเลย...ไม่มีทาง

รักแท้มักจะเกิดขึ้นกับคนเราได้แค่ครั้งเดียว  และมันก็จะอยู่กับเราตลอดไปจนวันตาย

รักแรกพบ  สำหรับผมมันไม่มีความหมายอะไรเลย  ถ้าคนสองคนไม่ได้เข้าใจกันจริง

ผู้หญิงทุกคนก็คงคิดเหมือนกับมุก  อยากได้ยินคำว่ารัก  จากปากผู้ชายที่เรารัก...

ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิง  ชอบให้พูดคำว่ารัก  ก็แค่คำพูด  โกหกไปก็ไม่รู้หรอก 

จริงๆน่าจะดูที่การกระทำของเรามากกว่า

ต่อให้อายุยืนเป็นร้อยปี  ชีวิตก็คงไม่มีความหมายอะไร

ถ้าหากเราไม่ได้อยู่ใกล้ๆคนที่เรารัก

สวรรค์ส่งเรามาเกิดแค่ครึ่งเดียว 

ปล่อยอีกครึ่งหนึ่งของตัวเราไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้

เราต้องเสาะหาติดตามให้พบ

เพราะเหตุนี้มนุษย์กอดตัวเองไม่เพียงพอ

เราต้องกอดใครสักคนและให้เขากอดตอบ

“อ้อมแขนจึงจะสมบูรณ์”

ชีวิตคนเรานั้นมีสองด้าน  เราจะมองให้มันเป็นขาวก็ได้  ดำก็ได้ 

ถ้าเรามองให้มันเป็นสีดำ  ทุกอย่างมันก็จะดูขมขื่น

แต่ถ้าเรามองให้มันเป็นสีขาว  มันก็จะสะอาดขึ้นมากนะคะ

ชีวิตคนเราไม่ได้มีเส้นขีดรอบตัว  ให้อยู่ได้เฉพาะคนที่ทำให้เรามีความสุข

พวกคนที่ชอบเข้ามาก่อความวุ่นวาย  ก็ชอบเข้ามาโดยที่เราไม่ได้เชื้อเชิญ

ความสุขนี่มันก็แปลกจริงๆนะคะ  ของอย่างอื่นพอเรายิ่งแบ่งยิ่งลดน้อยลง 

แต่พอเป็นความสุข  พอเราแบ่งมันก็เพิ่มมากขึ้น

แต่ถ้าหากเราไม่มีใครมาช่วยแบ่งไป

เรากลับจะรู้สึกเหงาซะอีก

ผมว่าในใจคนเรามันก็แปลกเหมือนกัน

ถึงจะไม่มีคนมาตอกย้ำเรา

แต่ข้างใน...ในใจ  มันก็ยังคิดอยู่ดี

หลังจากเกิดอุบัติเหตุ  เป็นช่วงเวลาที่ผมคิดว่าอ่อนแอมากที่สุด 

คุณก็คงจะเคยมีช่วงเวลาที่อับจนหนทาง

ก็เหมือนเรือล่มกลางทะเล  คลื่นซัดออกไปไกลจากฝั่งไปเรื่อยๆ

หาดทรายที่เคยหวังว่าจะขึ้นมาเหยียบ  ซึ่งตอนแรกก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม  ก็ไกลออกไป

สุดท้ายมันก็ลับตา  มองไม่เห็น...

มุกเป็นคนมั่นคง  ถ้าเกิดว่ารักก็คือรัก  ไม่ว่าพี่อาร์มจะเป็นอะไรก็ตาม

จะเปลี่ยนไปแค่ไหน  มุกก็ยังรักพี่อาร์ม

ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกมุกได้

ในความคิดของผม... 

สิ่งที่จะประคับประคองชีวิตคู่ให้ไปตลอดรอดฝั่งได้  มีอยู่สองอย่าง...

ความรัก  กับ  ความไว้วางใจซึ่งกันและกัน

ถ้าเรารักใคร  เขาจะอยู่ไม่ไกลจากเรา

ถ้าเรารักใคร  เขาจะไม่มีวันตายไปจากเรา

  ขอขอบคุณ ว.วินิจฉัยกุล

ครั้งนึง...ครั้งนึงเธอจำได้ไหม???

 วันก่อนไปเจอรูปสติกเกอร์สมัยม.1 หน้าตาตลกมาก

ผมประมาณติ่งหูได้ เรียกได้ว่าเป็นเด็กเรียบร้อยถูกกฎโรงเรียน

เพื่อนๆไม่ต่างกัน เห็นแล้วยิ้ม...คิดถึงวันนั้น

พอดูรูปมันก็คิดถึงเพื่อน...คิดถึงความทรงจำครั้งนั้น

ม.ต้น อยู่ห้อง 12 ตลอด 3 ปี

เพื่อนกลุ่มเดิม  รัก ผูกพัน สนิท

พักกลางวัน กินข้าวทีก็จองโต๊ะยาวทั้งโต๊ะ

กินไปเมาท์ไป...มีความสุข

 รูปข้างบนนี้ จำได้ว่า ไปถ่ายตอนปิดเทอมขึ้นม.สาม

ก็ยังละอ่อนอยู่ดี

สมัยนั้นที่ขอนแก่นการถ่ายภาพในสตูดิโอ กำลังฮอตฮิต ฮ่าๆ

ว่างๆไม่มีอะไรทำ คิดอะไรไม่ออก ก็ "ไปถ่ายรูปกันป่ะ"

 ม.ปลาย ต่างคนต่างแยกย้าย

กระจายไปตามห้องต่างๆ

แต่ดูเหมือนโมจะถูกแยกออกมาโดยปริยาย

เพราะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่เลือกเรียนศิลป์-คำนวน

 รูปนี้ถ่ายตอนม.ห้า

รวมตัวกันอีกครั้ง

ปัจจุบันเพื่อนๆก็แยกย้ายไป

เป็นคุณหมอตั้งสามคนแน่ะ

อย่าว่าแต่จะนัดรวมกันเลย

อยากเจอจะไปหา ยังไม่รู้ว่าว่างกันรึเปล่า

อีกซักรูป

คิดถึงว่ะ

* แป๋ม กุ๊ก นิว เอิร์ท โบว์ เอม ว่าน เตย เฟิร์น *

จะคิดถึงกันบ้างรึเปล่า ??

สเปซหน้านี้ให้พวกแกเลยนะ

สเปซหน้านี้จะสำเร็จไม่ได้ถ้าไม่มี...

แมค...ขอบคุณสำหรับลิงค์วิธีการเอารูปลง iammew.spaces.live.com

ท๊อป...ขอบคุณที่ยังเก็บรูปเก่าๆไว้

ตะวัน...ขอบคุณที่ช่วยเราย่อรูป ซึ่งกว่าจะค้นพบ ขอบคุณจริงๆ

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่า  

มาบ่อยๆก็ได้น๊า

สเปซนี้ยินดีต้อนรับคุณเสมอ

กลับมาอัพสเปซอีกครั้ง  ปัดฝุ่นซักหน่อย

เมื่อวานอยากอัพสเปซมากมาย  แต่เกิดเหตุขัดข้องทางเทคนิคเล็กน้อย

เน็ตมันไม่ติด  เล่นไม่ได้เลย

ตอนค่ำๆ อ้อมกับแนนมาหา  เป็นการมาที่เซอร์ไพรส์มาก

เค้ากำลังนั่งแทะกระดูกไก่อย่างสบายอารมณ์อยู่  - -“

มือมัน ปากมันแผลบ  โฮะๆๆ  

เป็นความผิดเค้าเองแหละ ที่แกโทรมาแล้วเค้าไม่ได้รับ

เมื่อย่างเข้าสู่ประตูบ้าน  ประโยคแรกที่แนนพูด   “นึกว่าคุณหญิงแม่”  

แหมๆเค้าก็แค่รวบผมขึ้นไปเอง  มันร้อน 

เค้าไม่ทันตั้งตัวเลยแก   เอาไว้วันหลัง

ถ้าไม่มีที่ไปก็แวะมานั่งเล่นได้นะ  ยินดีต้อนรับจ้า

         วันนี้  3 สาวเข้าครัว  เนื่องจาก เบื่ออาหารที่โต้รุ่งแล้ว นึกไม่ออกว่าจะกินอะไร 

(การอยู่ใกล้แหล่งอาหารมากเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกันนะ  เหอๆ)  

เมนูที่ทำวันนี้ คือ ไข่ยัดไส้  วันก่อนแม่เพิ่งทำให้กิน  วันนี้อยากกินอีกแต่แม่ไม่อยู่  ทำกันเองก็ได้ว๊า 

เราก็ไปช่วยตอกไข่  ตีไข่  โอมันเป็นแม่ครัวใหญ่น่ะ  

แล้วเราก็ไปวนๆแถวกระทะ  จะช่วยทำไงล่ะ 

ปรากฏว่าน้องบังเกิดเกล้าทั้งสอง  ไม่ให้ทำ 

แถมยังบอกให้เราไปล้างกระทะ    เราก็ไปล้างเว้ย

ช่ายซี๊..เรามันเป็นพวกใช้แรงงาน  ชิๆๆ

สรุป ไข่ยัดไส้วันนี้  เป็นฝีมือยัยโอ  อร่อยพอสมควร  ไม่เท่าฝีมือแม่  แต่เป็นครั้งแรก ให้อภัยได้

อาทิตย์ที่ผ่านมาทำไรมาบ้าง?

  * เข้าร่วม Smartone Dynasty ของเจ้าต้น  ไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกับเจ้าต้น เจ้าป๊อบ

เจ้าต้นเลี้ยงอีก  ขอบคุณนะจ้ะ  แต่วันหลังชั้นเลี้ยงบ้างดิ  โอเค๊?

* ดู  Me myself  กับโอ แพร์ พี่ต่าย ส่วนตัวแล้วก็ชอบนะ  มันมีครบทุกรสเลย  เลิฟซีนเยอะมากๆ

โดยเฉพาะจูบๆ  แต่มันให้ความรู้สึกน่ารัก โรแมนติกมากกว่า

         * กด telebank ลงทะเบียนเรียน  รู้สึกดีที่ไม่ต้องตื่นเช้ามากดเหมือนครั้งที่แล้วๆ  ยังไงมันก็ติดที่ช่วง 9 โมงอยู่ดี  เราก็กดมันซะเที่ยงเลย (เพิ่งตื่นตอนนั้น)  โชคดีที่วิชาที่เราลงก็ไม่ต้องแย่งกับใครๆมากนัก  ลงทะเบียนเรียบร้อยก็สบายใจ 

        * เอาไวรัสออกจาก notebook เรียบร้อยแล้ว  เย้ๆๆ  รู้สึกเหมือนได้เครื่องใหม่เลย  เพราะไม่มีอะไรซักอย่าง  ต้องลงแม้กระทั่ง window live messenger  สัญญาว่าคราวนี้จะดูแลเธออย่างดีเลยนะ โนตบุคที่รัก     

          * ทำบัตรประชาชนแล้วค่า  หลังจากที่เป็นบุคคลต่างด้าวอยู่หลายเดือน  มีหลักฐานยืนยันความเป็นคนไทยซักที !  เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าถ่ายรูปลงบัตรดีกว่าแต่ก่อนเยอะ   บัตรออกมาหน้าขาวเชียว (แอบดีใจ)  รอไม่ถึงนาทีก็ได้บัตรแล้ว  รวดเร็วจริงๆ

ณ  ปัจจุบัน

              จะว่าไปช่วงนี้อารมณ์มันก็แปลกๆอยู่เหมือนกัน 

มันเป็นอะไรไม่รู้  เป็นอะไรไม่รู้ข้างใน (อ้อม..ขอเลียนแบบหน่อยเถอะ) 

เดี๋ยวอารมณ์ดี   เดี๋ยวหงุดหงิด  เดี๋ยวเซง  จะบ้าก่อนมั้ยเนี่ย ?  อากาศยิ่งร้อนๆอยู่ 

แต่จากการเป็นแบบนี้  มันทำให้เราค้นพบอะไรบางอย่าง  ขอเรียกว่า ความสุขในแบบง่ายๆละกัน

นั่นคือ  การอยู่กับตัวเอง  บางทีเราว่าเราคิดอะไรมากเกินความจำเป็น 

คิดเรื่องโน้นเรื่องนี้  คิดถึงคนนั้นคนนี้  แต่ลืมคิดถึงตัวเองแฮะ 

ห่วงความรู้สึกคนอื่น  จนลืมห่วงความรู้สึกตัวเอง  

ตอนนี้ก็เลยทำในสิ่งที่เรามีความสุขดีกว่า  เช่น  เขียนบันทึก  อ่านนิยาย  (มันก็เพลินดีนะ)  

ปิดเสียงโทรศัพท์ (ต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยที่โทรมาแล้วโมไม่ได้รับ)  ฟังเพลง  ดูหนัง  

ดูวีซีดีคาราโอเกะ เฟย์ฟางแก้ว   เออ มันก็ทำให้จิตใจดีขึ้นได้ละกัน

สิ้นเดือนนี้ต้องเข้ามหาลัย ไปอบรมรับเพื่อนใหม่  ทีแรกอยากไปมาก  ตอนนี้เริ่มขี้เกียจ...เป็นงั้นไป

แต่ยังไงก็อยากไปอยู่ดี  ไปเจออ้อน  คิดถึงนะเธอ  คิดถึงเค้ารึเปล่า ?  เจอกันแล้วเม้าท์กระจายแน่ๆ  อิอิ

บ่นมาเยอะ(ตามอารมณ์)  พอได้ระบายออกมาบ้างก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาล่ะ   แม้มันจะไม่ทั้งหมดก็ตาม

.

.

.

.

.

ปัจฉิมลิขิต,,,,,

-  พี่ก้อย  พี่แพร  โมได้รับโปสการ์ดแล้วน๊า  ขอบคุณมากๆเลย 

ฝึกงานบนดอยคงเหนื่อยน่าดู  แต่เดี๋ยวก็ได้กลับมาแล้ว   จะได้เจอแล้ว  เย้ๆ   แล้วไปกินข้าวกัน  คิดถึงๆ

-  อั้ม  ขอโทษด้วยนะแกที่ปิดเสียงโทรศัพท์ เลยไม่ได้รับสายแกเลยอ่ะ   

แกโทรมาเยอะมาก ชั้นก็ไม่ได้รับ  พอชั้นโทรกลับไปแกก็ติดอีกสายอยู่  ปล่อยให้ชั้นเป็นตัวสำรอง 55   

แต่ยังไงก็ได้คุยกันแล้วเนอะ  ทีแรกก็นึกว่ามีเรื่องอะไรรึเปล่า  ที่แท้โทรมาเพราะคิดถึงนี่เอง  ( ^o^ ดีใจจัง) 

แล้วที่มาเม้นให้ชั้นว่าให้เอา เฟย์ฟางแก้วออกอ่ะ ไม่มีทางย่ะ  ชั้นชอบของชั้นอ่ะ

- อ้อน  ใกล้ๆวันรับเพื่อนใหม่จะโทรไปอีกที  ยังไงช่วงนั้นมานอนด้วยกันก่อนก็ได้นะ  คิดถึงเสมอ

- ก้าว  ยัยตัวเล็ก  ใกล้จะได้เจอกันแล้วเนอะๆ  คิดถึงจัง ไปเตรียมเก๊กหน้าโหดๆวีนๆไว้นะ  อิอิ

(ฝากบอกตั้ว กอล์ฟ พี่เอ๊ะ ตี้ ด้วยดิ ว่าคิดถึงเหมือนกัน)

- บ๊วย ขอบคุณที่เป็นห่วงเราเรื่องลงทะเบียน และเรื่องอื่นๆ  ^.^ 

แกทำให้เรารู้ว่า “ความสุขที่สุดในระบบสุริยจักรวาล” ก็คือความสุขที่เกิดจากใจนั่นเอง 

มีความสุขมากๆนะเพื่อน  เจอกันวันแรกพบน๊า  คิดถึงๆ

- กันทรากร เพื่อนมุกแป้กของช้าน  คิดถึงแกว่ะ  แล้วเจอกันนะ

รวมถึงเพื่อนลีด  เพื่อนที่คณะคนอื่นๆด้วยน๊า   คิดถึงๆ   ใกล้จะได้เห็นน้องๆรอบแอดแล้ว  

ใครจะเป็นผู้โชคดี  มาเป็นน้องรหัสพี่โมหว่า?  จะดูแลอย่างดีเลย

-  อ้อม  แนน  มากรุงเทพเมื่อไหร่บอกด้วยล่ะ  ห้ามลืมนะ  ย้ำๆๆๆ

-  แมค  ไม่ได้รับสายแกเลยง่ะ  โทดทีๆ  ปิดเสียงไว้  ทำค่ายให้สนุกนะแก 

-  โลกทุกวันนี้เป็นอะไรเหรอ  มีแต่เรื่องวุ่นวาย  ดูข่าวแล้วก็เหนื่อยใจอย่างบอกไม่ถูก

-   แล้วชั้นเป็นอะไรเหรอ   งงกับตัวเองวุ้ย  พักใจบ้างนะเรา

-  ชอบ เฟย์ฟางแก้ว  แปลกเหรอ  ผิดเหรอ ?  ก็เราชอบของเราอ่ะ   

-  ถ้าเราทำอะไรให้ใครรู้สึกแย่  ไม่พอใจ  เราขอโทษด้วยละกัน  แต่เราก็เป็นแบบนี้แหละ -*-

ฉันจะเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ดีให้ได้   รักคณะมากมาย

“ คนเราดำเนินชีวิตเพื่อตอบสนองความรู้สึกตัวเองเป็นสำคัญ . . . เหตุผล เป็นแค่ส่วนประกอบเท่านั้น ”

(ขอยืมมาใช้หน่อยนะก้าว)

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามารับฟัง

ซัมเมอร์นี้อย่างน้อยก็คุ้มค่า

ไปเที่ยวเมืองจีนมา 3 เมือง คือ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้  หังโจว

กับอุณหภูมิไม่ถึง 10 องศา  

แต่ละที่ก็มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม และ สำคัญๆทั้งนั้น

ที่เราประทับใจที่สุด คงจะเป็น "กำแพงเมืองจีน"  เห็นแล้วอึ้ง ทึ่ง

สมกับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจริงๆอ่ะ  เห็นแล้วอยากย้อนเวลากลับไปดูช่วงที่เค้าสร้างจัง

แรงงานคนกับระยะทาง 6000 กว่าๆกิโล  ไม่ใช่ธรรมดา

โดยรวมแล้ว  จีนเป็นเมืองใหญ่มาก แต่ก็มีระเบียบมาก เค้าคุมคนของเค้าได้อ่ะ

แต่ก็มีบางส่วนที่ติดกับวัฒนธรรมเก่าๆ เช่น เข้าห้องน้ำไม่ปิดประตู (บางทีไม่ราดด้วยเถอะ) บ้วนน้ำลายตรงไหนก้ตามที่อยากจะบ้วน

เห็นแล้วก็ตกใจเหมือนกัน แต่ก็ต้องยอมรับในวัฒนธรรมของเค้า

ชอบอีกอย่าง คือ ภาษา  เป็นภาษาที่ดูวุ่นวาย เหมือนจะพูดมั่วๆ แต่ไม่ใช่อ่ะ ชอบอ่ะ ดูน่าค้นหาดี

อึดอัดมากเลยนะ เวลาฟังแล้วอยากรู้มากๆว่าเค้าพูดอะไรกัน

ทั้งหมดก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี 7 วัน ที่มีความสุข (ใน 3-4 วันแรก) และทรมานเพราะอยากกลับบ้าน (ใน3วันที่เหลือ)

 ถ้ามีโอกาสก็จะไปอีก แต่ขอไปเมืองอื่นบ้างละกัน

(((เรารู้สึกว่าบางทีประเทศแถบเอเชีย ก็มีอะไรที่สวยงาม น่าประทับใจ เหมือนกันนะ)))

------------------------------------------------

blog tag

คือเกมที่เราในฐานะที่เป็น Blogger ต้องเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอง (ต้องเป็นเรื่องจริง)

ที่คิดว่ามีน้อยคนมากเคยทราบมาก่อน 5 ข้อ/เรื่อง ต่อจากนั้นก็ถึงคิวที่เราจะเลือกเพื่อนๆอีก 5 คนที่เราอยากรู้จักมากขึ้น

แล้วเอาไปแปะไว้ในบล็อกของเรา โดยทำลิงค์ไปยังบล็อกของเพื่อนทั้ง 5 คนนั้น

เอาล่ะ มาเริ่มเล่นกันเลยนะ 

ผู้เล่น : แตงโม  http://tangzmo.spaces.live.com

1. ตอนป.3 เคยโดนครูวิชาคณิตศาสตร์ตี (อาจจะเรียกว่า"ฟาด"ได้) ที่มือ 4 ครั้ง ตอนนั้นเราเป็นเหรัญญิกห้องอ่ะ (งกแต่เด็ก) แล้วครูบอกให้เก็บเงินคนที่ไม่ขีดเส้นใต้ ทำงานไม่เรียบร้อย จุดละ 25 สตางค์ เรานึกว่าครูพูดเล่น พอมาวันนึงครูถามว่าได้เงินเท่าไหร่แล้ว เราก็เอ๋อดิ ไม่ได้เก็บหนิ  เลยโดนตีเลย เจ็บมาก  เป็นไม้เรียวเล็กๆแข็งๆ น้ำตาจะไหล แต่ไม่อยากร้องไห้ให้เพื่อนเห็น พอครูตีเสร็จก็ให้เพื่อนมาจ่าย  เพื่อนรีบมาจ่ายกันเลยอ่ะ ไม่รู้ว่าเพราะสงสารเราป่าว >.<  แม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านมาเกือบ 10 ปี แต่ก็ยังจดจำได้ดี

2. ตอนเด็กๆเรารักยายมากๆ (ตอนนี้ก็รักนะ) เพราะเราจะนอนกับยายทุกคืน ส่วนแม่กับน้องนอนข้างบน  เราชอบนอนกอดยาย ยายก็เล่าเรื่องตอนยายเด็กๆให้ฟัง  บางทีเราก็แอบร้องไห้ เราสงสารยาย  พอเริ่มโต เราก็ไม่ได้นอนแล้ว ตอนป.4 เราทำยายร้องไห้  ตอนนั้นยายจะทำงานประดิษฐ์ให้เราไปส่งครู (เหอๆ) พอใกล้จะจบเทอม เราคิดว่าครูจะให้รวบรวมงานมาส่ง  เราก็ให้ยายเก็บงานรวมๆกันไว้ให้  พอวันนึงเราจะเอางาน เราหาไม่เจอ ยายก็หาไม่เจอ เรานึกว่ายายทิ้งไปแล้ว  เราก็ร้องไห้แล้วโวยวาย เราคงว่ายายด้วยล่ะ ยายร้องไห้เลยอ่ะ  ตอนนั้นเรายังไม่ได้คิดอะไรหรอก  อารมณ์เด็กมากๆ  สุดท้ายครูไม่ได้ให้ส่งงานเหล่านั้น  เรารู้สึกผิดมากๆๆ  ที่แย่ คือ เราไม่ได้ขอโทษยาย  ((( ยายคงจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้แล้ว  แต่ขอให้ยายรู้ไว้นะคะว่าโมรู้สึกผิดมาตลอด โมขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอโทษจริงๆ )))

3. เราชอบหนุ่มตี๋  คือ เป็นหนุ่มในสเปคตั้งแต่เด็กๆเลยอ่ะ  ชอบหนุ่มตี๋ใส่แว่นยิ่งดีนะ ชอบอ่ะ โรคจิตป่าวไม่รู้  สำหรับเราหนุ่มตี๋ ตาเล็กๆ ดูมีเสน่ห์ที่สุดแล้ว

4. ต่างประเทศที่เราไปเป็นประเทศแรก คือ จีน  แล้วเราก็รู้สึกประทับใจในสถานที่ท่องเที่ยว  สวยงามมาก คนจีนเค้าเก่งจริงๆ  คนก็เยอะมาก แต่โดยรวมแล้วมีระเบียบนะ  ที่สำคัญหนุ่มตี๋เต็มเมืองเลย แต่ประมาณว่าโคตรตี๋อ่ะ เหอๆๆ

5. เราคิดว่าการที่เราได้มาเจอกับทุกคน มันคือ พรหมลิขิต  ขอบคุณที่มีวันนี้  ขอบคุณโหน่งด้วยนะ ที่ส่งเกมนี้มาให้เล่น

ผู้โชคดีทั้ง 5 ท่าน

1. ก้าว...ยัยตัวเล็ก น่าจะมีความทรงจำ หรือเรื่องราวมากมายที่เรายังไม่รู้  เล่าสู่กันฟังบ้างนะ  http://kzinniawallaby.spaces.live.com

2. อ้อน...คุณคือผู้โชคดีค่ะ  http://footballbonjourth.spaces.live.com

3. ตาล...ตามคำขอแล้วนะ แต่ตาลผิดสัญญา ไหนว่าจะอัพสเปซไงล่ะ ชิๆ  http://augustsfoolday.spaces.live.com

4. พี่ชู...อายุห่างกัน 5-6 ปี เรียนจบแล้ว มีเรื่องราวดีดีเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ http://pikaachoo.spaces.live.com

5. ต้า...หนุ่ม IT  หวังว่าเกมของเรา จะทำให้ต้าอัพสเปซซักที  http://lifeless-13.spaces.live.com

ขอบคุณที่ติดตามมาจนบรรทัดนี้,,,,